أبو علي سينا ( مترجم : عبد الرحمن شرفكندى " هه ژار " )
156
قانون ( فارسى )
زيرا مثانه سردمزاجتر از كليه است . از نظر تداوى دور تر از كليه واقع شده است و دارو ديرتر به دادش مىرسد . سنگ مثانه بيشتر آمادگى دارد كه منعقد و سخت شود . داروهاى علاج سنگ مثانه همان داروهاى علاج سنگ كليه است اما بايد دارو نيرومندتر باشد . معجون شجرينا همراه معجون مثروديطوس ( ميترادات ) در علاج سنگ مثانه بهرهرسان است . مخصوصا اگر سنگ مثانه كوچك يا نرم باشد ، از اين معجونها بيرون مىآيد . معجون اثاناسيا نيز خوب است . داروى زير نيز مفيد است . نسخه : زنگى دارو به وزن هفت مثقال و پيوند مريم پوستكنده به وزن سه مثقال و نيم را در ديگ ريز و آب بر آن اضافه كن . آب به اندازهء يك انگشت بالاتر از دارو باشد . بر آتش بگذار تا خوب مىپزد . بپالاى و به بيمار بده بخورد . نسخهء ديگر : ماش هندى كوبيده به وزن پانزده درهم ، پرسياوشان به وزن هفت درهم ، زنگى دارو به وزن سه درهم ، خار سهكوهه به وزن ده درهم ، تخم هويج بيابانى و كرفس كوهى از هريك به وزن چهار درهم ، انجير سفيد هفت عدد . اينها را همه با سيصد و شصت مثقال آب در ظرفى بريز و بر آتش بگذار بجوشد تا تنها نود مثقال از آب مىماند . بيمار به حمام برود و همينكه از حمام بيرون آمد ، مقدار چهل و پنج مثقال ، يعنى نيمى از آب باقيمانده را بخورد . داروهاى آبزنى كه بيمار سنگ مثانه در آن مىنشيند بايد قويتر از داروهاى آبزن علاج سنگ كليه باشد . بايد داروهاى آبزنى از قبيل : برگ پنج انگشت ، پرسياوشان ، ساذج ، مسك الجن ( مشك داش ) و گل محمدى باشد و چيزى كه نيروى گيرندگى دارد با آب آبزن مخلوط باشد تا سستى ناشى از آن از حد لازم نگذرد . با داروهاى بر پوست ماليدنى - كه در علاج بيمار سنگ مثانه به كار مىبرى - بارزد ، زفت ، اندران و شير گياه شيرسگ مخلوط باشد . بهترين داروى گذاشتنى ( ضماد ) مقل مكى است كه در علاج بيمار سنگ كليه هم بسيار بهرهرسان است . و بهترين روغن در علاج بيمار سنگ كليه ، روغن كژدم است . كه آن را ضماد كنى يا قطرهاى استعمال شود و يا تزريق كنى . البته بايد چيزى نيروبخش با روغن كژدم مخلوط باشد . داروهاى گذاشتنى بر پوست در علاج بيمارى سنگ مثانه عبارتند از : بيخ زنگى دارو ، بيخ درخت گز بزرگ ، مريم نخودى ، ساذج ، خطمى ، پرسياوشان . كه با اين گياهان گذاشتنى چيزى از برگ گياه هفت بند و امثال آن باشد .